Bulwy kanny – sadzenie, pielęgnacja i przechowywanie zimą

Bulwy kanny sadzi się w drugiej połowie maja na głębokości 10–15 cm, a przed zimą wykopuje i przechowuje w temperaturze 5–10°C. Chcesz uzyskać wcześniejsze kwitnienie? Rozpocznij pędzenie w marcu, w jasnym pomieszczeniu o temperaturze 18–20°C.

Jaką rośliną jest kanna?

Kanna, nazywana także paciorecznikiem, to wieloletnia bylina z rodziny paciorecznikowatych. W naturze występuje w ciepłych rejonach Ameryki Północnej i Południowej oraz Azji, dlatego w polskim klimacie nie zimuje w gruncie.

Roślina tworzy duże, lancetowate liście oraz sztywne, wzniesione pędy zakończone kwiatostanami. W zależności od odmiany osiąga zwykle 100–150 cm wysokości, choć niektóre formy mogą dorastać nawet do 3 metrów. Kwiaty mają barwę czerwoną, żółtą, pomarańczową, różową, purpurową, białą lub wielobarwną.

Okres kwitnienia przypada zazwyczaj na lipiec–listopad i trwa do pierwszych przymrozków. Podziemną część rośliny stanowi kłącze, czyli mięsisty organ spichrzowy, który gromadzi zapasy potrzebne do rozpoczęcia wzrostu w kolejnym sezonie.

Kiedy sadzić bulwy kanny?

Termin sadzenia trzeba dopasować do temperatury. Kanna jest wrażliwa na mróz, więc bezpośrednie umieszczenie kłączy w ogrodzie planuj dopiero po ustąpieniu ryzyka przymrozków. W Polsce najbezpieczniejsza jest druga połowa maja, po okresie nazywanym zimnymi ogrodnikami.

Sadzenie wprost do gruntu jest proste, lecz opóźnia kwitnienie. Rośliny mogą rozpocząć rozwój dopiero pod koniec lata. Gdy zależy Ci na wcześniejszych kwiatach, wybierz pędzenie w doniczkach.

Sadzenie w ogrodzie

Wykop dołek o głębokości około 10–15 cm i umieść kłącze poziomo, oczkami wzrostu skierowanymi ku górze. Zachowaj odstęp 40–60 cm, ponieważ paciorecznik szybko rozrasta się i tworzy szeroką kępę. Po posadzeniu podlej podłoże, lecz nie pozostawiaj wody w zagłębieniu.

Pędzenie w doniczce

Pędzenie rozpoczyna się w marcu. Kłącza sadzi się w pojemnikach z żyzną, przepuszczalną ziemią, a następnie ustawia w jasnym miejscu o temperaturze 18–20°C. Podlewaj umiarkowanie, aby podłoże było lekko wilgotne, ale nie mokre.

Przed wystawieniem roślin na zewnątrz zahartuj je przez kilka dni. W tym czasie stopniowo wydłużaj pobyt kanny na dworze, chroniąc ją przed zimnym wiatrem i nocnym spadkiem temperatury. Do gruntu przenieś wyrośnięte egzemplarze po ustabilizowaniu pogody.

Jakie warunki zapewnić kannie?

Paciorecznik potrzebuje ciepła, światła i zasobnej gleby. Stanowisko słoneczne powinno zapewniać minimum 6–8 godzin bezpośredniego światła dziennie. Miejsce osłoń od silnych podmuchów, które mogą łamać wysokie pędy i rozrywać szerokie liście.

Podłoże powinno być głęboko uprawione, próchniczne, lekkie i przepuszczalne. Najlepiej sprawdza się ziemia żyzna, wzbogacona kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, o odczynie obojętnym albo lekko kwaśnym. Kanna źle znosi przesuszenie bryły korzeniowej.

W okresie intensywnego wzrostu podlewaj ją obficie, szczególnie podczas upałów. Nawozy wieloskładnikowe dla roślin kwitnących stosuj mniej więcej co dwa tygodnie. Usuwanie przekwitłych kwiatostanów pomaga utrzymać estetyczny wygląd i sprzyja tworzeniu kolejnych pąków.

Uprawa w donicy

Do jednej rośliny wybierz pojemnik o objętości co najmniej 15–20 litrów. Donica musi mieć otwory odpływowe oraz warstwę drenażu, ponieważ zastój wody sprzyja gniciu kłączy. W pojemniku ziemia wysycha szybciej niż na rabacie, dlatego w czasie upałów podlewanie może być potrzebne nawet dwa razy dziennie.

Uprawa tarasowa ułatwia przeniesienie rośliny w razie nagłego ochłodzenia. Wysokie odmiany ustaw stabilnie, aby ciężar liści i kwiatów nie przewrócił pojemnika.

Jak dzielić i wybierać kłącza?

Zdrowe kłącze jest jędrne, wolne od pleśni, miękkich fragmentów, plam i nieprzyjemnego zapachu. Wyraźne oczka wzrostu wskazują, że materiał ma zdolność do rozpoczęcia wegetacji. Uszkodzone lub silnie wyschnięte części mogą słabiej rosnąć.

Podział kłączy wykonuj co 2–3 lata, najlepiej w marcu, przed sadzeniem. Zbyt duża karpa zagęszcza pędy, ogranicza dostęp do składników pokarmowych i może powodować mniejsze kwiaty. Każdy fragment powinien mieć przynajmniej jedno zdrowe oczko.

Przygotowanie wygląda następująco:

1. Wyjmij kłącza z miejsca zimowania i usuń resztki podłoża.
2. Odetnij martwe lub nadgniłe fragmenty.
3. Podziel karpę ostrym, zdezynfekowanym nożem.
4. Rany posyp sproszkowanym węglem drzewnym.
5. Odłóż części na około 24 godziny, aby miejsca cięcia przeschły.

Rozmnażanie z nasion również jest możliwe, ale wymaga nacięcia twardej łupiny i wcześniejszego moczenia w ciepłej wodzie. Młode rośliny nie zawsze powtarzają cechy odmiany matecznej, dlatego tę metodę wybierają głównie osoby zainteresowane eksperymentami.

Jak przechowywać bulwy kanny zimą?

Pierwsze jesienne przymrozki ścinają liście i zmieniają ich kolor na czarny. To sygnał do wykopania rośliny. W praktyce zabieg przypada najczęściej na październik lub listopad, zależnie od pogody.

Ścięte pędy skróć do wysokości 10–15 cm. Kłącze wykop szerokimi ruchami, aby nie przeciąć jego mięsistych części. Otrząśnij nadmiar ziemi, ale nie myj organu wodą, ponieważ wilgotna powierzchnia łatwiej zostaje zaatakowana przez grzyby.

Przed odłożeniem materiału do skrzynek pozostaw go na 1–2 tygodnie w przewiewnym miejscu. Po wstępnym osuszeniu ułóż kłącza w torfie, piasku albo trocinach. Podłoże powinno być lekko wilgotne, nie mokre.

Kłącze kanny przechowuj w ciemnym pomieszczeniu o temperaturze 5–10°C. Raz w miesiącu sprawdź, czy nie gnije, nie marszczy się nadmiernie ani nie pokrywa pleśnią.

Zbyt suche organy tracą jędrność, a nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia. Chore fragmenty od razu oddziel od zdrowych. W razie potrzeby można zastosować sproszkowany preparat grzybobójczy zgodnie z instrukcją na etykiecie.

Jak rozpoznać choroby i wybrać odmianę?

Kanny zwykle dobrze znoszą typowe warunki ogrodowe, lecz mogą być atakowane przez mszyce, ślimaki i przędziorki. Największe zagrożenie stanowi wirus kanny. Smugi na liściach oraz deformacja kwiatów powinny wzbudzić czujność.

Zainfekowaną roślinę usuń w całości i wyrzuć, nie przeznaczając jej na kompost. Wirus nie znika po przycięciu pojedynczych liści, a pozostawienie chorego egzemplarza zwiększa ryzyko zakażenia innych pacioreczników.

Canna ‘Wyoming’

Ta odmiana dorasta do około 150 cm. Ma intensywnie pomarańczowe kwiaty oraz purpurowo-brązowe liście, dlatego dobrze wygląda jako mocny akcent na dużej rabacie.

Odmiany do pojemników

Na balkon i taras wybieraj formy niższe, między innymi serie ‘Tropical’ lub ‘Cannova’. Odmiany wysokie lepiej sadzić w grupach na tle niższych bylin. Ciekawy efekt tworzą także pacioreczniki o pasiastych liściach, takie jak ‘Stuttgart’ i ‘Pretoria’, przy czym pierwsza z nich potrzebuje lekkiego półcienia, aby białe fragmenty liści nie ulegały przypaleniu.